Бемориҳои бо роҳи таносулӣ интиқолёбанда

Бемориҳои  бо роҳи   таносули интиқолёбанда  (ББРТИ)- яке аз сироятҳои  бисёр паҳнёфта  дар ҷаҳон  буда,  ба саломатӣ, ҷамъият ва  иқтисодиёти  мамлакатҳои  зиёд зарари  ҷиддии  худро мерасонад.

     Агар  ББРТИ- ро  табобат накунанд, онҳо метавонанд  ба бисёр  оризаҳо  ва оқибатҳо  ба  монанди  безурётӣ,  бачапартоӣ,  ҳомиладории   берунибачадонӣ,  саратони  ҷинсиву  маъқадӣ  ва   фавти  пеш  аз  мӯҳлат,  инчунин  ба  сирояти  навзодон  ва  кӯдакон, оварда мерасонанд. 

      Пешгирии  ББРТИ,  сари вақт  муйян   намудан  ва  табобати онҳо,  метавонад   оризаҳои   ҷиддиро пешгирӣ  карда,  инчунин  хатари  гузариши  ББРТИ- ро  кам  намояд. Бо ин  сабаб  донистани  чораҳои  қатъии  пешгирии  робитаи  ББРТИ,  нишонаҳо  ва  аломатҳои  онҳо ,  инчунин   усулҳои   асосии  табобат ,  барои  корманди  тибби   зинаи  аввали   соҳаи  тандуруст  муҳим  мебошад.

      Яке аз ин бемориҳо Гонорея (сузок)  мебошад.

 Гонорея  биёри  вақтҳо  бе аломат  мегузарад,  ба  монанди  илтиҳоби  гарданаи  бачадон.   Дар  баъзе   занҳо   метавонад  ихроҷи   тарашшуҳот  аз   маҳбал,  дард    дар  поёни  шикам  ё  сӯзиш   дар  вақти  пешобкунӣ  дида  шавад.  Агар  сӯзокро  табобат  накунанд,  сироят  метавонад   ба боло,  ба   тамоми   узвхои  насловар (бачадон, тухмрон,  тухмдон)  паҳн  шавад  ва  сабаби  инкишофи   илтиҳоби  узвҳои  кос  гардад.  Дар вақти ҳомиладорӣ   сӯзок  метавонад,  ба  пеш  аз  мӯҳлат  даридани  пардаҳои  назди  ҷанинӣ  , таваллуди   пеш аз  мӯҳлат   ва   то ба  охир  нарасонидани   ҳомиладорӣ оварда   расонад.  Дар  вақти  таваллуд   навзод  метавонад аз   модари  гирифтори   сӯзок,  сироят  ёбад (чашмон,  буғумҳо   ва  хело  кам  уфунат)

                                     

Тарзи  ҳаёти солим

   Саломатӣ  асоси  некӯаҳволии  шахсӣ ,  оилавӣ  ва  иҷтимоии   инсон  мебошад. Барои  тансиҳат  будани  худ  ва  фарзандонамон   мо бояд  кадом  корҳоро  анҷом  диҳем?

 

Олимони  физиолог  ва  духтурон   таъкид  мекунанд, ки инсон метавонад  аз лаҳзаҳои  тавлид  шуданаш   100 сол  бидуни  бемори  зиндагӣ  намояд.  Албата дар  ҳоле , ки ҳануз  аз  даврони  ба  дунё  омаданаш  дар худ тарзи  ҳаёти  солимро  ҷой  дода , ба қонунҳои   табиат  ва  инсоният  риоя  намояд.  Ва инчунин  волидонаш низ пеш аз  ӯ  чунин тарзи  ҳаётро  пеш  гирифта бошанд.

 

Ба  консепсияи  «тарзи  ҳаёти  солим» рафтори  иҷтимоӣ  ва  психалогии  инсон,  шартҳои  асосии  гигиении   ташакули организми инсон дохил мешавад.

 

Меҳвари  тарзи  ҳаёти солимро,  фаъолияти  иҷтимоии инсон метавонад  гуфт.  Зеро он ба  ташаббускорӣ  вобаста буда,  дар  меҳнат, таҳсил ва муомилот  ошкор мешавад.  Инсон-  ин  ягонагии  ногусастании  биологӣ  ва   иҷтимои  мебошад.  Шахси  фаъол  ва  мақсаддор   намегузорад , ки  рӯҳу  танаш  танбали  кунад,  муддати  дароз  ҷавонӣ   ва  зиндадилиро  нигоҳ дошта , ҳатто  дар  пирӣ  низ  қувваи    созандаи  эҷодиашро   давом  медиҳад.

 

Дар  ёд  дошта  бошед ,  дар  8-10  %- и  занҳое, ки  аз  ташхис  гузаштаанд,  бемориҳои   гуногуни  занона ,  аз  ҷумла , бемориҳои  саратонӣ  ошкор  гардидаанд.  Ва  аҷиб аст, ки  касе  аз  ин  бемори  шикояте  накардааст  ва  ҳама  худро   комилан  солим  меҳисобанд.  Имрӯз, ки ташхисҳои  ҳатмии  умумӣ   гузаронида  намешавад,  зарур  аст, ки  ҳар  зан  ба  саломатии худ  оқилона  муносибат  намуда,  нисбат  ба худ  ғамхорӣ  кунад.

Пас  аз исқоти  ҳамл 78,3 %- и  занҳо  дар  давраи  ҳомиладории  минбаъда   ба  мушкилиҳо  мувоҷеҳ  мегарданд. Ин  занҳо  нисбат  ба  занҳои  дигар  2,5  баробар  бештар  маҷбур   мешаванд,  фарзандонашонро  бо роҳи   ҷарроҳӣ   «таваллудкунанд»

Исқоти  ҳамл  хафи инкишофи  сусти  ҷанинро  дар  батн 3,7 маротиба зиёд  мегардонад.

 

Дар  байни  тифлаконе, ки  аз  занҳои  исқоти ҳамл  карда  ба  дунё  меоянд , шумораи норасидатавалудшудагон  ва  кудакони   носолим  3 маротиба  бештар  аст. 77 фоизи   навзодҳо,  ки  аз  занҳои  ҳамли  аввалинашонро  бо  роҳи  сақт бозгашта  ба  дунё  омадаанд,  гирифтори   камхуни  ва диатез  мебошанд.

      Хулоса  хуроки дуруст ва фаъолияти ҷисмонӣ яке аз омилҳои асосии тарзи  ҳаёти  солим  мебошад.Чуноне ,ки  дар боло қайд намудем,ҳаёти асосии инсон аз фаъолияти иҷтимоӣ,некуаҳволии мардум,ки ба кас муоширати кайфияти  руҳӣ медиҳад,иборат аст. 

 

МО ДАР ШАБАКАҲОИ ИҶТИМОӢ